Ο τρίτος άνθρωπος που επηρεάστηκε, σωματικά, από την επιστροφή του Λύδιου ήταν η Αντιόχεια η οποία ξαφνικά άρχισε να κυκλοφορεί μέσα στο σπίτι της, μπροστά στον άντρα της και στους γιους της, γυμνόστηθη, συλλογιζόμενη με πραγματική ηδυπάθεια πόσο άρεσε αυτό στον Λύδιο. Συνήθως έτσι περπατούσε μπροστά του, προσφέροντάς του την απόλυτη θέα στο γυμνό ολοστρόγγυλο και βαρύ στήθος της. Ο Λύδιος μασούσε αργά το φάγητό του, σκούπιζε με μπατοναριστές κινήσεις τα καλογραμμένα χειλη του κι έπειτα τραβούσε κοντά του την Αντιόχεια και κολλούσε λαίμαργα το στόμα του στις θηλές της, γλύφοντας αργά και δαγκώνοντας. Η Αντιόχεια δεν γελούσε. Δεν ακουγόταν η παραμικρή φωνή από το στόμα της όταν ο Λύδιος την τραβούσε πάνω του. Παρακολουθούσε σχεδόν ανέκφραστη τα χείλη του και τα δόντια του να ρουφούν το στήθος της και μόνο όταν εκείνος σταματούσε για να αναπνεύσει, κοιτώντας τα μάτια της, έγερνε το κεφάλι της πίσω αφήνοντας έναν μακρόσυρτο και πνιχτό αναστεναγμό να της ξεφύγει.
Ο Λύδιος πάντα απαιτούσε να βγάζει τη μπλούζα της και το στηθόδεσμό της όταν έμπαινε μέσα στο σπίτι του. Και τώρα η Αντιόχεια περπατούσε μισόγυμνη στις κρεβατοκάμαρες, στην κουζίνα και στο μπάνιο του σπιτιού της. Οι γιοι της κοιτούσαν με γουρλωμένα μάτια το στήθος, που κάποτε είχαν θηλάσει, να περιφέρεται απειλητικό και παράξενο μπροστά τους καθημερινά. Ο δικαστής κόντευε να παρανοήσει. Στην αρχή έβαλε τις φωνές και τη διέταξε να ντυθεί. Στο γεμάτο απάθεια βλέμμα της, που του έριξε ως απάντηση, αντέταξε τρέμοντας σύγκορμος ένα δυνατό χαστούκι που ήταν μια χειρονομία εντελώς αντίθετη του χαρακτήρα του. Η Αντιόχεια του είχε ρίξει ένα ακόμη δυνατότερο χαστούκι και ακάθεκτη προχώρησε να συνεχίσει τις δουλειές της με τις σκούρες ρώγες ελεύθερες να απορροφούν τις μυρωδιές των μπαχαρικών που γέμιζαν την κουζίνα. Ο άντρας της κατέληξε να φεύγει από το σπίτι όσες περισσότερες ώρες μπορούσε, παίρνοντας και τα παιδιά μαζί του. Τα παιδιά ρωτούσαν πολλές ερωτήσεις κι εκείνος έστεκε αμήχανος και εκνευρισμένος με την τρέλλα της γυναίκας του. Μουρμούριζε πως η μητέρα τους είναι πολύ ελευθερίων ηθών, εκείνα ρωτούσαν τι είναι το ''ελευθερίων ηθών'', αυτός απαντούσε ''θα μάθετε όταν μεγαλώσετε'' και τα έσερνε ακόμη πιο σφιχτά από τις μικρές τους παλάμες.
Ο Λύδιος ήταν σα να μάγευε τους πάντες. Όλοι ήμασταν υπνωτισμένοι υπό την περίεργη και αλλόκοτη επιρροή του. Άρκούσε ένα βαθύ βλέμμα του ή ένα μικρό χαμόγελό του για να προκαλέσει αλυσίδα αντιδράσεων σε όποιο ανθρώπινο σώμα βρίσκονταν πιο κοντά του. Κι εμείς είχαμε την ατυχία να βρισκόμαστε συνεχώς κοντά του. Οι συνέπειες ήταν μόνιμες και επίμονες στην παρουσία τους και στην επανάληψή τους. Ήταν σαν όλοι να καίμε από πυρετό. Σαν να μπορούσε να μας ρίξει στις φλόγες όλους μαζί κι έναν έναν και μετά να μας βγάλει τσουρουφλισμένους γελώντας για το θαυμάσιο παιχνίδι που είχε σκεφτεί.
το προηγούμενο μέρος εδώ
image: Esao Andrews


